میخوام از وقتی بگم که بودی از وقتیکه منم بودم دوست داشتن بود  ولی نمیدونم الان که تنهایی و انتظار هم بهمون ملحق شدن میتونم از بودنمون بگم میتونم از دوست داشتنام بگم میتونم از ....نه از نبودنت نمیتونم بگم هنوزم برام سخته

از کجا بگم به کی بگم به چی بگم ؟چی بگم ؟ هنوزم گفتنش برام سخته

اینجوری میگم اول تنها بودم تنهای تنها  نه خیلی تنها خدا هم همراهم بود بعد نگاهم به نگاهت گره خورد  من بودم و تو. تویی که دوست داشتنی ترین موجود بودی تویی که همه ی عالم تو نگاهت معنا داشت حتی چیزایی که هیچ تعریفی براشون نداشتم  حتی کسایی که برام دوست داشتنی نبودن همه چیز قشنگ بود و قشنگ موند گفتی راه رفتنی رو باید رفت از نگاهت ترسیدم دلم بدجور لرزید بهم دلداری دادی ولی ترسم بیشتر از ارامشم بود  راه بودن رو بهم یاد دادی و رفتی من سرگرم راهی بودم که بهم نشون دادی و وقتی برگشتم دیگه نبودی بازم من موندم و خدا ولی ایندفعه یه فرق دیگه هم داشت چون بودنم مساوی شد  با یه کوله بار پر از انتظار تو.

التماس دعا

یه راه طولانی بینمونه

از من تا تو ،تو نه دل تو

یعنی میشه یه روزی من به دلت برسم وای اونروز چه روزی میشه

خواسته ی من بزرگ نیست ولی دارم به دلم یاد میدم بزرگ باشه اینقدر که ....

همیشه میگن بعد از رفتن رسیدنه ولی رسیدن به چی به کی ؟درسته هر چقدر بری به یه جایی میرسی ولی اونجا کجاست ؟همون جاییه که دلت میخواسته برسی یا بدتر راهو گم کردی؟

یه وقتایی هرچقدر میریم بیشتر از مقصد فاصله میگیریم واگه نفهمیم  شاید هیچوقت نرسیم.

رفتن همیشه رسیدن نیست گاهی بیشتر فراموش شدنو گم شدنه ما میریم تا راهمونو پیدا کنیم  راه که پیدا نمیشه هیچی بقیه هم فراموشمون میکنن .بقیه خیلی زود فراموش میکنن کاش دلم زود یاد بگیره بزرگتر بشه تا برای تجربه هاش جا زیاد داشته باشه برای دوست داشتنش برای  تو برای اونایی که فراموشش میکنن برای اونایی که همیشه دوسش داشتن و دارن

رفتن بودن موندن فراموش کردن و فراموش شدن ،به یاداوردن و خواستن و نخواستن و.... هزارتا فعل دیگه که شاید هیچوقت نتونیم انجامشون بدیم و باهاشون تا اخر خط بریم .واقعا برای رسیدن نیاز به فعل داریم یا بدون فعل هم میتونیم به اخر خط برسیم .نمیدونم

راستی اخر خط کجاست؟خدا ؟پس چرا داریم اشتباهی میریم خدا که با صدای بلند داره صدامون میزنه اصلا صداش از اونطرف میاد ولی ما داریم اینوری میریم  شدیم مثل ادم کوکی فقط میریم  با اینکه میدونیم اشتباهه ولی میریم

این راه اخر هم داره ؟یا شاید هیچوقت نرسیم

خیلیا میگن قبل از اینکه کاری رو شروع کنی بهتره به اخرش فکر کنیم ولی اخه تشخیص دادن اینکه اخر خط منو تو کجاست ؟چی میشه ؟نمیدونم ؟تا الان فقط بهمون یاد دادن راه بریم اروم و قدم به قدم اولش مدام زمین میخوردیم بعد یاد گرفتیم دستمونو به جای بلند بگیریم تا اونو تکیه گاه انتخاب کنیم و بهش تکیه کنیم و بعد بلند بشیم تا زمین خوردنامونو کم کنیم  هیچ کسی زمین خوردنو دوست نداره ولی برای اینکه بتونیم راه بریم باید چند باری زمین بخوریم تا راه رفتن برامون شیرین بشه حالا یاد گرفتیم راه بریم ولی کجا بریم ؟باکی بریم؟ چی برداریم ؟جایی که میریم امکانات چی داره ؟ اصلا برامون مهمه رفتنمون چجوری باشه یا قصد ما فقط رفتن حتی به رسیدن فکر هم نمیکنیم میریم تا جایی که خسته بشیم بعد میشینیم و به راهی که اومدیم چیزایی که دیدیم فکر میکنیم باز خستگی که تموم شد دوباره میریم ولی بازم نمیدونیم کجا و این داستان همچنان ادامه دارد رفتن و نرسیدن.

خوشبحال تویی که فهمیدی اشتباه رفتی و برگشتی و داری اون صدای مهربونو گوش میدی تا بفهمی کجاست و خودتو برای رسیدن به اون صدای مهربون اماده میکنی اگه تو راه منو دیدی دست منم بگیر و با خودت ببر من هنوزم تو افکارم گم شدم. ارومتر برو شاید راهمون یکی باشه

مخاطب نوشته هام دلتونه دل همتون نه دل کسایی که حرفام براشون بوی اشنایی نمیده

شاید روزی دیگر ...

التماس دعا

سالروز یکی شدن دو قلب اسمانی و پراز نور خجسته و مبارک .

سلام

خیلی وقته هستم و نشون میدم نیستم شایدم واقعا نیستم و نبودم

به هر حال بودن و نبودن خیلی وقتا خیلی مهم نیست مهم اینه که بخوای باشی پس خدا هم کمکت میکنه تا بودنتو باور کنی وکنار بقیه نفس بکشی (البته همیشه هم نفس کشیدن به معنای زنده بودن نیست خیلیا هستن که نفس میکشن و خیلی وقته که مردن )

یه مدت خیلی باخودم درگیر بودم اتفاقای جورواجور که مغز هر جنبنده ای از شنیدنشون کمتر کاری که میتونه انجام بده منفجر شدنه یاداوریشون شاید برای خودم فقط اذیت داشته باشه پس چیزی نمیگم وشما هم مثل همیشه که بزرگواری میکنیدو نمیپرسید اینبار هم بزرگیتونو برای چندمین بار نشونم بدید درگیری تو زندگی خوبه ادمو به خودش میاره مجبوری فقط به چیزایی فکر کنی که اصلا دلت نمیخواد این وسط اولین و اخرین کسی که اذیت میشه بازم خود آدمه ولی خیلی وقتا نیاز داری خودتو اذیت کنی

همیشه که پرقو نیست که تو توش راحت باشی یه وقتایی قوها کوچ میکنند شایدم نسلشون منقرض بشه و دیگه نباشن که تو توی پرهای نرمو قشنگشون جا خوش کنی .پس بهتره هنوز که هستن گاهی وقتا خودت از پرقو بیای بیرونو یه ذره روی زمین سفت بخوابی بدن درد بگیری تا قدر لحظاتی که تو پر قو بودی رو بیشتر بدونی یا یه لحظه هایی خودتو جای کسایی بزاری که دوست دارن مثل تو تو پرقو باشن و نمیتونن .

پس این تلنگرها همچین هم بد نیست حکایت ،حکایت سوزن و جوالدوزه

قصه از کجاشروع شد ؟اها از جایی که قرار بود خدا باشه وقتی خدا بود زندگی هم شروع شد برای زندگی نیاز بود موجودایی باشن که انسان دستشو بالا گرفت و خودشو برای اومدن تو جایی که هیچی ازش نمیدونست وفقط به خاطر خواست خدا بود ،اومد انسان که اومد زندگی رنگش عوض شد زنده شد دوست داشتنو فهمید عشقو تجربه کرد به نیازهاش پی برد مشکل سرراهش اومد ولی یادش نرفت که وقتی داشته میومده خدا تو جیبش صبر و توکل و اختیار گذاشته پس محکم شد تکیه گاه شد همدم برای تنهاییش پیدا کرد و بعدشم ....زندگی زیباشد وقتی انسان، انسانیتوعشقشو  پیداکرد.

مراقب دل و توکل و عشقتون باشید .

برای عاشق شدن و موندن دیرنیست

عاشق باشید

نه عاشق شدم نه تو دنیا موندنی

دعاتون میکنم دعام کنید

خنده ی تلخ من از گریه غم انگیزتر است

کارم ازگریه گذشتست به ان میخندم

خداحافظ کلمه ای که شاید فکر کردنش خیلی راحتتر از به زبون اوردنش باشه

خداحافظ معنیه قشنگی داره یعنی خدا حافظ و نگهدارت باشه

خداحافظ خیلی وقتا به معنی رفتن برای همیشه ولی خیلیا مثل پدر بزرگ مهربونو دوست داشتنیه من فقط وقت جدا شدن خداحافظی نمیکنه تو تک تک حرفاش بهت یاداوری میکنه که خدا نگهدارت باشه خدا حافظت باشه شاید هم میخواد بگه خداحافظیه اخر هم همینقدر بهت نزدیکه شاید خداحافظ همیشگیه من هم همینقدر بهم نزدیک باشه نپرسید چرا.

خدا حافظ همتون باشه برای همیشه

داشتم به نداشته هام فکر میکردم
یه دفعه یه دستی اومد رو شونه هام تازه به خودم اومدم خدایی که من دارم جانشین تمام نداشته های منه

اینجا همه باید بازرسی بشن حتی تو

اشنا و غریبه نداریم همتون به صف بشید دست دلاتونو بگیرید مراقبشون باشید کسی دلش این وسط گم نشه یا کسی اشتباهی دلشو به کسی نده چون ایستگاه اخره اگه دلتون گم بشه دیگه نمیتونید پیداش کنید .اینجا دلاتون هم باید باشن اخه نکه دلاتون پاکن ومثل بچه  ها معصومن حظورشون نمیذاره شماها دروغ بگین برای همین گفتم باید با دلتون بیارید بازرسی  همه به صف مرتب پشت سر هم تکون نخورید اروم و بی صدا بیاید یکی یکی جلو  نفر اول دلت کو ؟ ا اقا همینجا بود .زود برو بیارش بدو. اها ایناهاش پیداش کردم

خوب چی تو مغزت میگذره ؟یه نگاه مرموزی به اطرافش میکنه و میگه :به خدا هیچی

ساکت  قسم دروغ نخور تو چشمای دلت نگاه کن و بعد حرف بزن زود مردم معطلن

سرشو میندازه پایین و اروم میگه نمیتونم همه چیزو بگم  میدونم اگه تو چشمای دلم زل بزنم نمیتونم حرفی رو نگفته باقی بذارم

از چی فرار میکنی اینجا اخر خطه باید هر چی داری ونداری بگی باید بگی اینهمه مدت که زندگی کردی به چی به کی فکر کردی اصلا فکر کردی؟یا مغزتو گذاشتی اکبند با خودت سر جهازی ببری اون دنیا

وقتی میشنوه اینجا اخر خطه شوکه میشه میگه به همین زودی تموم شد ؟ واقعا ؟یعنی دیگه حق زندگی تو اینجارو ندارم ؟ نمیشه به من فرصت بدید ؟ اخه خیلی کارای عقب مونده دارم .اخه من هنوز خداحافظی نکردم .

اینارو بلند بلند میگفت که صداشو مردم هم فهمیدن و همهمه ای توشون افتاد که دیگه با هیچ صدایی ساکت نمیشدن . یکی شروع کرد به گریه کردن و ناله کردن یکی خودشو میزد و بین اینهمه ادم فقط چند نفری بودن که ساکت وبدون هیچ سروصدایی سر جاشون مونده بودن تا نوبتشون برسه اینا کسایی هستن که میدونن اینجا دیگه نه جای شوخی کردنه و نه جای دروغ گفتن و پنهون کاری اینا کسایی هستن که  تو دنیا موقع انجام کاراشون این ایست بازرسی رودیدن با این فرق که اونجا خودشون از خودشون سوال میکردنو اینجا یکی دیگه اونجا فرصت دوباره داشتن و اینجا نه

چند دفعه به ایست بازرسیه اخر عمرتون فکر کردید ؟شما جزء کدوم دسته ادمایین

چند دفعه به خودتون نهیب زدید که شاید این ساعت اخرین ساعت عمرتون باشه و ثانیه ها بدون خبر داشتنو درک موقعیت شما تند تند به حرکتشون ادامه بدن؟ 

التماس دعا تو ایست بازرسی راه برگشتو بستن حواست باشه

دست من  دست تو  و یه عالمه دستی که از روی نیاز دنبال دلبری کردن برای او  چقدر این لحظه هارو دوست دارم دستایی که خالی به طرفت دراز شدن وخودشونو خالصانه تسلیم وجودتو میکنن

منو تو پر از ادعاهای غریبمون باز به اون که میرسیم میفهمیم هیچی نیستیم و دستمون به هیچ جایی بند نیست .منو تویی که سر سجاده ی پر از عشقمون  دنبال یه راهی برای حرف زدن و دنبال خواسته ای برای براورده شدن  میگردیم .منوتو شاید خواسته هامون به خاطر اینه که فقط بهانه ای برای حرف زدن با اون نازنین داشته باشیم  یه وقتایی دلت میگیره و نیاز داری با کسی دردو دل کنی  ولی نمیدونی باید چجوری شروع کنی از اب و هوا و وضعیت اقتصادی و سیاست میگی تاااااااااا میرسی به خودت وقت تموم میشه و این حرفایی که مثل بغض دور گلوت حلقه زده بودن باز هم سربازنمیکنن و بازنکرده توی سینت باقی میمونن

ولی تاحالا فکر کردی برای حرف زدن بااون نیازی به بهانه تراشی نداریم؟ بی مقدمه بهش میگیم  گریه میکنیم بدون ترس از اینکه مبادا حرفامونو علیه خودمون به کار ببره بدون ترس از گفتن بدون ترس از فاش شدن

بعضی وقتا شک میکنم یعنی خدایا واقعا اینا ماییم  همون ادمایی  که تو از گل ساختی ما همون ادمایی هستیم که از خاک افریده شدیم و الان تنهاچیزی که باور نداریم و نمیخوایم باشیم خاکی بودن و خالص بودنمونه  کاش برسیم به لحظه ای که بخوایم خودمون باشیم خود خاکی و پاکمون

خدایا تو خودت خوب میدونی تمام این حرفارو از حفظیم خودت میدونی که چقدر دوست داریم و همیشه بهت نیاز داریم ولی چرا بعضی وقتا اینقدر بدیم ؟چرا ناشکر میشیم ؟ 

دنبال بهانه ای برای شکرگذاری میگردیم  اخه بهانه نمیخواد کافیه یه اینه داشته باشی  یه اینه از جنس دل خاکیه خودمون دیگه اونموقع نه نیازی داریم به چشم  نه نیازی داریم به کسی غیر از تو

تلنگرایی که بهمون میزنی تاثیرش تا 24 ساعته  شاید کمتر هم باشه شاید هم برای بعضیا چند ساعت بیشتر باشه  ولی میانگین کلیه ما همینه چرا تو این تلنگرها نمیگیم از این بدتر هم میتونست بشه و نشد ؟

نه دیگه اگه اینو بگیم کی ناشکری کنه ؟ کی بگه هر چی بلای اسمونیه رو سر ما فرود میاد؟ کی بگه خدا اصلا به من نگاه نمیکنه ؟ من نگم کی اینارو بگه ؟

نمیگم هممون اینجوری هستیم همیشه ایمان داشتم روی زمین هنوز تعداد ادمای خوب بیشتر از ادمای بده  خوشبحال خوبات که رد پای تورو همه جای زندگیشون تو تک تک نفسهاشون  ثانیه به ثانیه ی زندگیشون دیدن و حس کردن خوشبحال خوبات که تو بدترین شرایط ممکن شکرگذاری از تورو یادشون نمیره

خوشبحال خوبات که همونقدر که دوسشون داری باور دارن 

خوشبحال خوبات که همیشه خوبن همیشه

خدایا به حق خوبات تو این ماه خوبت ببخش و مارو به خودمون ثانیه ای وا نگذار

خوبای خدا التماس دعا

زندگی یک داستان بی پایان است.
مقدمه اش ابتدای زیستن در زمینی است که موقتی است و خود داستان
در سرزمینی اتفاق خواهد افتاد که ابدی است و همیشگی.
داستانی که پایانی برایش متصور نیست

فرقی نمیکند گودال آب کوچکی باشی،
یا دریایی بیکران...
زلال که باشی،
آسمان در توست

شاید تا بدانجا باید برسی که بدانی داستانت را خودت می نویسی .با دستان خودت و آنگاه ثبتش میکنی میان لوح محفوظ .خداوندهمان که نوشتن آموخت از میان انگشتان توست که خواست و سرنوشت تو را رقم میزند...ماجرا های ما شبیه هم است ،کلیت اتفاقهای ما یکیست.اما حسی که پنهان شده در زیر هر حادثه و هر کلمه و هر قدم از راه ما ،روح داستان ما را میسازد و آنگاه هر آنکس که این روح را بشناسد ،آن داستان را به تمامی خوانده...

شنبه عازم مشهدم برای تک تکتون دعا میکنم همتونو دوست دارم

نظرتو برام بنویس قشنگی و زشتیش برام مهم نیست مهم نظرته و خودت

شنیدستم که مجنون جگرخون
چو زد زین دار فانی خیمه بیرون.

الو... الو ... سلام

کسی اونجا نیست ؟؟؟

مگه اونجا خونه ی خدا نیست ؟

پس چرا کسی جواب نمیده ؟

یهو یه صدای مهربون جواب داد! مثل صدای یه فرشته ...

- بله با کی کار داری کوچولو ؟

خدا هست ؟ باهاش قرار داشتم، قول داده امشب جوابمو بده

- بگو من میشنوم

کودک پرسید : مگه تو خدایی ؟ من با خود خدا کار دارم ...

- هر چی میخوای به من بگو قول میدم به خدا بگم

صدای بغض آلودش آهسته گفت یعنی خدام منو دوست نداره ؟؟؟

- فرشته ساکت بود. بعد از مکثی نه چندان طولانی گفت: نه خدا خیلی دوستت داره. مگه کسی میتونه تو رو دوست نداشته باشه؟

بلور اشکی که در چشمانش حلقه زده بود با فشار بغض شکست و بر روی گونه اش غلطید و با همان بغض گفت : اصلا اگه نگی خدا باهام حرف بزنه گریه میکنما ...

بعد از چند لحظه هیاهوی سکوت شکسته شد :

ندایی صدایش در گوش و جان کودک طنین انداز شد : بگو .هر آنچه را که بر دل کوچکت سنگینی میکند بگو ...

دیگر بغض امانش را بریده بود بلند بلند گریه کرد و گفت : خدا جون میخواستم بهت بگم تو رو خدا نذار بزرگ شم ...- چرا ؟ ولی این مخالف با تقدیره. چرا دوست نداری بزرگ بشی؟

آخه خدا من خیلی تو رو دوست دارم قد مامانم، ده تا دوستت دارم. اگه بزرگ شم نکنه مثل بقیه فراموشت کنم؟ نکنه یادم بره که یه روزی بهت زنگ زدم ؟ نکنه یادم بره هر شب باهات قرار داشتم؟ مثل بقیه که بزرگ شدن و حرف منو نمی فهمن. مثل بقیه که بزرگن و فکر میکنن من الکی میگم با تو دوستم. مگه ما با هم دوست نیستیم؟ پس چرا کسی حرفمو باور نمیکنه ؟ خدا چرا بزرگا حرفاشون سخت سخته؟ مگه اینطوری نمی شه باهات حرف زد ؟!

خدا پس از تمام شدن گریه های کودک : آدم ، محبوب ترین مخلوق من ، چه زود خاطراتش رو به ازای بزرگ شدن فراموش میکنه ، کاش همه مثل تو به جای خواسته های عجیب من رو از خودم طلب میکردند تا تمام دنیا در دستشان جا میگرفت. کاش همه مثل تو مرا برای خودم و نه برای خودخواهی شان میخواستند. دنیا خیلی برای تو کوچک است ... بیا تا برای همیشه کوچک بمانی و هرگز بزرگ نشوی ...

و کودک کنار گوشی تلفن، درحالی که لبخندی شیرین بر لب داشت در آغوش خدا به خوابی عمیق و شگفت انگیز فرو رفته بود ...

کاش کودک بودیم..

مراقب امانتای خدا باشید

التماس دعا

بابت تاخیر معذرت مسافرت بودم

وابستگی یا دلبستگی ؟کدومش

وابستگییه نوع علاقس یه نوع علاقه ی بیش از حد درباره ی چیزی یا کسی دلبستگی هم همین معنی رو میده ولی بیش از حد نیست  اگه تو به چیزی وابسته باشی تحت هیچ شرایطی حاضر نیستی اونو از خودت جدا کنی واگه یه روزی یه موقعیتی پیش اومد که ازت جدا شد این اتفاق باعث شوکه شدن ویا فلج شدن تو وزندگیت میشه تو واقعیت هم همینه یه نفر به مادرش خیلی وابستس و بعد از فوت یا دوریه اجباری اون واقعا بر اثر فشار روحی و روانی نقص عضو پیدا میکنه یا پاهاشو از دست میده یا کاملا دیونه میشه یاخودکشی میکنه یا...این حقیقت داره برای همینه که خدا توی ایات قرانش هم گفته به دنیا و مسائل دنیایی وابسته نشید چون همه ی ما یه روزی تموم میشیم  چون دنیا یه روز نابود میشه دلبستگی چیه ؟یعنی تو هر چیزی رو به اندازه ای که هست دوست داشته باشی اگه نبود فقط به یادش باشی همین .دلبستگی خیلی خوبه چرا ؟چون به تو هدف میده به تو جهت میده زندگیت با معنا میشه تو دلبسته ی شغلت میشی یعنی اونو دوست داری ولی نه اینقدر که اگه بهت بگن از فردا نمیخواد سر کار بیای خودتو بکشی ولی کارتو به اندازه ی کار دوست داری  و ازش لذت میبری پس شاید تو کارت دست به خلاقیت هم بزنی یه ابتکار جدید انجام بدی  و این زندگیتو جهت دار میکنه

وابستگی و دلبستگی شاید از نظر لغت شباهتهایی به هم داشته باشن ولی معنی هاشون و بلاهایی که سر ما درمیارن خیلی باهم فرق میکنه .یکی درس رو دوست داره بهش دلبستس با درسش به مردمش خدمت میکنه با درسش اختراع میکنه  یکی به درس وابستگی داره دیگه نمیتونه از درس جدا بشه اخرشم دیوونه میشه که نمونه هاشو خیلی هامون دیدیم یا خودشو میکشه چون نمیتونه به اندازه ای که دلش میخواد بفهمه

کسی که دلبستس وقتی وسیله ای رو داره که دوسش داره اگه اون وسیله رو از دست بده خلاقیتش بهش کمک میکنه تا چیزی شبیه اون و با کارایی های اون بسازه ولی کسی که وابستس فقط تموم شدن و نابود شدن وسیلشو میبینه و  باعث بیشتر اذیت شدن خودش میشه و تا چندین سال بعد از اون از دست دادن هنوزم خودشو سرزنش میکنه و این سرزنش نه تنها اونو از  زمان حال میگیره بلکه از اینده هم دورش میکنه و سرانجام باعث نابودیه خودش هم میشه

مواظب باشید به هیچی وابسته نشید ولی دلبسته باشید

از همه ی دوستای عزیزم که منتظر موندن عذرخواهی میکنم که نوشتن این پست دیر شد   خوشحال میشم بعد از خوندن این پست شما هم نظرتونو درباره ی وابستگی و دلبستگی بنویسید تا یه جمع بندی کلی از حرفای خودم و حرفای شما به عنوان اخرین پست این وبلاگ بنویسم

التماس دعا

چرا هیچوقت باور نداری اون بزرگه هر کاری بخواد و به نفع تو باشه انجام میده چه تو مایل باشی چه نباشی چرا باور نداری اون منبع تموم نشدنیه چرا باور نداری اون عاشقته چرا باور نداری برای اون ۴رکعت نمازی که خودت بهتر میدونی چجوری میخونی چقدر منتظرته چقدر صدات میکنه

چرا باور نداری اون تورو بیشتر از خودت دوست داره

اره تو هیچ وقت این چیزا رو باور نمیکنی تو هنوزم باور نداری که تو بنده ایه و اون عبد تو معبود تو اگه باور داشتی که اینقدر نگرانی نداشتی اگه باور داشتی برای حکمتاش دلیل نمیخواستی تا راضیت کنه

میگی ان الله مع الصابرین به خودت نگاه کن تو برای کارات یک لحظه حاضر نیستی صبر کنی

میگی الخیرفی ما وقع ولی نمیدونم چرا بازتو حکمتش شک میکنی

میگی خدا خودش از همه چیز باخبره و همه چیزو میدونه پس چرا باز خودتو جلوی همه علامه نشون میدی تا همه فکر کنن هیچی تو دنیا نیست که تو ازش بیخبر باشی

همه ی اینا رو میگی و باور نداری چون نمیدونی چقدر دلش بیقراری میکنه برای تو نمیدونی چقدر منتظرته تا اذان بگن و ببینه ایا باهاش حرف میزنیو راز و نیاز میکنی ؟اگه میدونستی دیگه سرتو از خجالت بلند نمیکردی سر از سجده بر نمیداشتی  دیگه برای غیر از اون انتظار نمیکشیدی

ولی بدون و باور داشته باش انتظار و دوست داشتن برای غیر از اون معنی نداره

خدا رو زمین عشقو گذاشته تا با عشق به اون برسی نه اینکه از اون دور بشی

خدا منتظرته باور کن

دوستون دارم  مواظب امانتای خدا باشید

التماس دعا

زیباترین بخشش اونه که تو خفا باشه و خاموشی تو باشی و خدا

زیباترین صورت اونه که در پسش سیرتی زیبا خودشو قایم کرده باشه

زیباترین نگاه جوابیه که عاشق از تو نگاه معشوقش میخونه

زیباترین عشق عشق والدین به فرزنده

زیباترین خصلت از خود گذشتگیه

زیباترین کلام سلامیه که گرم وصمیمانه باشه

زیباترین خاطره اونه که هر لحظه انتظار تکرارشو داشته باشی

زیباترین خونه اونیه که توش پر از عشق وصفا باشه

زیباترین عبادت اونیه که فقط برای خدا باشه

زیباتر از تو هیچ کسی نیست

اگه فقط یه نفر بفهمه که به اضافه ی تو میشه بینهایت ...حقیقت چاره ای جز ظهورتو نداره 

ادما از اینکه بعد از مرگشون فراموش بشن میترسن ولی چقدر

سخته باشیو فراموش بشی

بارون همیشه باه خاطر استمرارش سنگ رو سوراخ میکنه

نه به خاطر قدرتش

التماس دعا مواظب امانتای خدا باشید